Weg met de modale silo's
Een witboek is niet meer dan een cataloog van (goede) bedoelingen. Het Europees Parlement is gemachtigd te stemmen over Europese richtlijnen en reglementen, de lidstaten komt het toe de wetten ook uit te voeren. Maar het zou mij ten zeerste verbazen dat een flink deel van de aanbevelingen van het nieuwe witboek voor het vervoer de komende jaren niet in wetgeving omgezet zou worden, te meer daar de horizon ver van ons ligt: 2050!
Dat er maatregelen moeten komen om de CO-2 uitstoot te beperken, lijdt geen twijfel. Dat die maatregelen invloed zullen hebben op het wegvervoer evenzeer. Het vervoer zal duurder worden, punt! In de stad zullen de voertuigen met “zero uitstoot” tegen 2030 alle dieselmotoren vervangen moeten hebben. Technisch is dat haalbaar, maar economisch momenteel nog onzeker. Boven 300 km zullen de andere transportmiddelen heel de groei van het goederenvervoer tegen 2050 moeten opvangen. Wat alleen in Powerpoint doenbaar is, en het zal zowel enorme investeringen als een radicale verandering van de mentaliteit bij alle transportsectoren vergen, lang voor 2050 trouwens. Een stevige uitdaging voor onze samenleving.
Ik betreur alleen dat de Commissie niet de politieke moed heeft gehad verder te denken in de mobiliteit van de personen. Als automobilist blijf ik gehecht aan mijn vrijheid van actie, als de burger die ik probeer te zijn, stel ik mij echt vragen over de mogelijkheid de maatschappij anders te organiseren om het aantal verplaatsingen tegen 2050 betekenisvol te verminderen.
Op kortere termijn heb ik de indruk dat het wegvervoer de enige signalen van openheid van geest geeft. Michael Nielsen, IRU-afgevaardigde in Brussel, zegde mij onlangs te hopen dat men niet langer in termen van “modale silo’s” blijft redeneren, waarin elk middel eerst op zijn ivoren toren gaat staan. Precies het tegengestelde van de houding van de UIIR (die het spoor-wegvervoer vertegenwoordigt), die de “sociale gebreken” van zijn klanten (de transporteurs dus) blijft stigmatiseren, in plaats van druk uit te oefenen op zijn leverancier, de spoorsector dus. Vreemd, heel vreemd die aanpak.
Claude Yvens, Hoofdredacteur
| 30/05/2011 | Claude Yvens
|
|
|
| |
|
|
 |