TruckVeilig charter : tekent u ook voor het leven ?
|
|
|
Het is in het kader van een algemene strategie, bedoeld om het aantal ongevallen op de Vlaamse wegen terug te dringen, dat minister Hilde Crevits vandaag het Truck Veilig-charter voorgesteld en voor ondertekening voorgelegd heeft aan transportbedrijven en truckers.
Concreet is het ondertekenen van dit charter een vrijwillige geste, waarmee transporteurs en chauffeurs zich engageren om een aantal veiligheidsprincipes te respecteren, zoals een minimum van 7 beloften van een lijst die er ongeveer 25 bevat. Er bestaat een versie met beloften voor werkgevers en een aparte voor chauffeurs.
De bedrijven die het charter ondertekenen, zullen na enkele maanden gecontroleerd worden, om te zien of ze hun engagement inderdaad nakomen. “Het is onze bedoeling om een Truck Veilig-label toe te kennen en om de inspanningen van bedrijven, die daadwerkelijk investeren in de verkeersveiligheid, te erkennen”, legt Hilde Crevits uit. De volgende fase van het plan is het label te doen erkennen door de opdrachtgevers.
De 18 engagementen voor werkgevers
• opleidingen over verkeersveiligheid (laten) organiseren
• chauffeurs informeren over wegenwerken of gevaarlijke weersomstandigheden
• een gezonde levensstijl aanmoedigen ( gezonde voeding, voldoende beweging, voldoende nachtrust)
• een gezonde levensstijl ondersteunen
• een haalbaar rittenschema opstellen, rekening houdend met rij- en rusttijden, de ‘biologische klok’, kwaliteitsvolle parkings en het bereiken van een veilige overnachtingsplaats
• zorgen voor een degelijke transportplanning, zodat de chauffeurs bij het laden en lossen nooit lang hoeven te wachten en dus meer ontspannen achter het stuur zitten
• planners laten meerijden om tot een degelijke transportplanning te komen
• zorgen voor een routeplanning waarbij de chauffeurs zo weinig mogelijk woonkernen doorkruisen
• samenwerken met de lokale verkeerspolitie en/of het gemeentebestuur/provinciebestuur om veilige vrachtwagenroutes uit te stippelen
• ervoor zorgen dat de vrachtwagens technisch in orde zijn
• de aanwezigheid, de juiste werking en het correcte gebruik van snelheidsbegrenzers en tachografen controleren
• ervoor zorgen dat alle vrachtwagens uitgerust zijn met een handenvrije kit
• ervoor zorgen dat de vrachtwagens correct geladen zijn en nooit overladen worden
• ervoor zorgen dat de vrachtwagens optimaal geladen worden om onnodige ritten en lege vrachten/terugreizen te vermijden
• chauffeurs betrekken bij belangrijke beslissingen over transportbeheer
• toestaan dat een chauffeur een rit weigert als de vrachtwagen technisch niet in orde is
• toestaan dat een chauffeur een rit weigert als de vrachtwagen niet correct geladen of overladen is
• toestaan dat een chauffeur een rit weigert indien hij/zij de wettelijke rij- en rusttijden niet kan naleven.
Commentaar
Dit charter is een goed initiatief maar het kan slechts een eerste stap zijn. De lijst hierboven omvat immers slechts engagementen die vanzelfsprekend zouden moeten zijn. Hoe zouden we ons kunnen inbeelden dat een transporteur zich inzet voor de veiligheid zonder een planning uit te werken die de chauffeur toelaat de rij- en rusttijden te respecteren of zonder te garanderen dat de voertuigen in goede technische staat verkeren of zonder er voor in te staan dat de voertuigen niet overbeladen worden ? Met andere woorden sommige van die engagementen zijn niet meer dan aansporingen om de bestaande (maar slecht gecontroleerde) regels toe te passen. In die zin resulteert de huidige inhoud van het charter uit een onderzoek van de kleinste gemene deler en dat is jammer.
De volgende stap bestaat uit het toekennen van een label, die aanvankelijke fouten moeten gecorrigeerd worden. Het label TruckVeilig zou van belang kunnen zijn indien het erkend wordt door de klanten van de transporteurs. Dat houdt overigens het risico in dat bepaalde transporteur het label zouden kunnen beschouwen als een marketinggadget dat men ten alle prijze moet bekomen, zonder hiervoor evenwel tijd, middelen of de gewenste toewijding te investeren.
Het charter toont evenzeer aan dat men niet gedacht heeft aan het onderscheid tussen de transporteurs die hun eigen vloot uitbaten en de transporteurs die vooral een beroep doen op buitenlandse filialen en onderaannemers. Zo er al een tweede stap moet gezet worden dan is het dringend noodzakelijk daar iets aan te doen.Dan blijft er uiteindelijk nog één vraag: wie zal de goede toepassing van het charter controleren, gezien het al zo moeilijk blijkt het eenvoudig respecteren van de huidige reglementering te laten eerbiedigen?
| 13/04/2012 | Claude Yvens
|
|
|
|
| |
|
|
|
Inschrijving 
