De verhuurders van voertuigen temperen het een beetje. Globaal gesteld is de gebruiksgraad van de vloten goed. Maar vooral de onzekerheden over de toekomstige contracten veroorzaken onrust. Intussen worden de bestaande contracten verlengd.
Zo' n drie jaar geleden waren de transportvolumes zwaar gedaald en stonden de parkings leeg. Niet zo in 2012, als wij de meeste rentingfirma’s in België mogen geloven. “Wij zijn uitverkocht”, zegt ons Guido De Jager (RTR). “Onze gebruiksgraad bedraagt in Zeebrugge momenteel 85%, maar loopt in andere vestigingen op tot 95%,” zegt Sebastiaan Pot (ICTS). Nochtans pruilt de sector een beetje. Vooral het prijzenpeil is daarvan de oorzaak.
Met of zonder risicopremie
Terwijl de transportvolumes op en neer gaan, blijven weinig transporteurs vertrouwen hebben in de toekomstige evolutie van de economie. In zekere mate geldt dat trouwens ook voor de vloten voor eigen rekening. Weinig vlootbeheerders zijn dan ook bereid zich voor lange periodes te binden. Die afwachtende houding spoort de klanten van de verhuurders aan een verlenging van de lopende contracten te vragen, kwestie van te zien wat er op hen afkomt.
Doorgaans spoelen de verhuurders ook het spel mee. Een spel dat echter ook risicovol is, namelijk dat het gehuurd goed dicht bij de kilometerzone komt, waarin zware uitgaven op komst zijn. Zij geven het misschien niet allemaal toe, maar de verhuurders voegen dikwijls een “risicopremie” toe aan de maandelijkse huur. Klanten blijven echter blijkbaar liever iets meer te betalen en zich gebonden te vinden door een korter contract, zeker als zij weten dat het gemiddeld aantal kilometers van hun vloot inkrimpt.
De klanten die niet huurden, vragen ook meer en meer soepele oplossingen (gemakkelijke verlating van het contract) en de contracten van middellange duur (1 maand tot 1 jaar) houden dezelfde voordelen en dezelfde nadelen in. Voor de huur van opleggers gelden andere regels. De veroudering van het gehuurde goed is een minder kritiek begrip. “In de wereld van de oplegger bestaat een dergelijke risicopremie niet,” zegt Jan Snissaert (GE TIP).
Nieuwe soorten klanten
De tweede factor die momenteel de verhuurmarkt beïnvloedt, is de moeilijke toegang tot investeringskredieten voor de transportbedrijven. “Van die potentiële klanten zijn er twee soorten,” aldus Kristof Timmermans (Renting Car WTS). “Enerzijds zijn er de bedrijven die ten einde raad zijn en die vaak al geweigerd zijn door andere verhuurders. Maar er zijn ook bedrijven die buiten de banken een alternatief willen vinden voor het huidig beheer van hun vloot. Dat geeft ons nieuwe mogelijkheden.” Op voorwaarde dat men een uitgebreide risicoanalyse doet, zijn alle verhuurders het erover eens: zij zijn strenger dan vroeger, met of zonder de hulp van een kredietverzekeraar.
De voorwaarden die voor de nieuwe contracten gelden evolueren eveneens. Er vormt zich een kloof tussen de klanten met gezonde liquiditeiten en de andere. “De cashflow is in 2012 echt het grootste probleem,” zegt Kristof Timmermans. “Veel klanten kiezen ervoor de maandelijkse huur in te korten en de aankoopoptie te verhogen. Al is dat dikwijls niet meer dan een manier om het probleem tot later te verschuiven.”
Tenzij de aankoopoptie niet wordt toegepast. Het aantal klanten dat geen eigenaar van het eindecontractgoed wil worden, zal daardoor toenemen, al blijft die tendens onzeker. Peter Tratsaert (ATL Renting) onderstreept nog een andere tendens: “De transportbedrijven die een filiaal in het buitenland hebben, huren liever voertuigen voor dat filiaal dan hen zelf te financieren.”
Overnamefactoren
De meeste verhuurders hopen op een echte economische heropleving, zodat hun zaken weer kunnen opbloeien. Kristof Timmermans (Renting Car WTS) Denkt daar anders over: “De liquiditeitstoestand van de transporteurs moet verbeteren, vooraleer hun activiteiten weer kunnen opflakkeren.”
Maar waar de taart op korte termijn niet groter wordt, zal een aantal factoren toch meer een invloed hebben op sommige verhuurders dan op andere. Hun investeringsvermogen zal de doorslag geven. Op het gebied van het getrokken materieel bijvoorbeeld maken de nieuwe normen inzake ladingverankering de opleggers die geen EN 12642 certificaat hebben (voor hen dikwijls een verkoopargument...) verouderd... maar zijn ze een troef voor de verhuurders die hun vloot wel hebben vernieuwd.
Voor de vrachtwagens is de grote uitdaging in 2013 de kost van nieuwe gamma’s bij de meeste constructeurs. De verhuurders die niet voldoende financies zullen hebben om te investeren in voertuigen van de recente generatie (dikwijls één van hun verkoopargumenten...), zullen onverbiddelijk naar de achtergrond verwezen worden. In een studie voor Goodyear was het feit dat de verhuurder die de transporteurs kiezen die onvoldoende aandacht hadden voor het verbruik, één van de vijf hindernissen die hen beletten hun milieuweerslag te verminderen. De uitdaging is dus niet min.
Service, zelfs buiten de huurcontracten.
De verhuurbedrijven die eigen werkplaatsen hebben, proberen meer en meer onderhouds- en herstellingsprestaties te geven voor de voertuigen die bij hen niet onder contract zijn. Fraikin en ICTS zijn daarvan twee voorbeelden. “Wij leveren dergelijke prestaties al op het gebied van de gepantserde voertuigen,” zegt ons Frank Dewèvre (Fraikin). “Maar wij doen het ook op vraag van andere klanten, omdat wij een zeer goed netwerk van ateliers hebben, die de nodige kennis en kunde hebben. Het is niet zozeer de trekker die ons interesseert, omdat iedereen een trekker kan onderhouden, maar wel de complexe voertuigen.”
Download full article in PDF
Inschrijving 
